vrijdag, 25 september 2015 00:10

Verhaal bij het beeld - Otter door Johan Paulussen

Geschreven door Johan Paulussen

Johan Paulussen neemt ons vier keer op rij mee naar een moment uit het recent verleden waar zijn natuurfotografie leidde tot een onvergetelijke natuurervaring. Hier het verslag van zijn pogingen om otters in het wild te fotograferen.

otter 12 460px1/800 sec f5,6 ISO 640, Canon 5D mkIII, 840mmToen ik in 2012 in Schotland was, zouden we ook naar eiland Mull aan de westkust gaan. Jef onze gids wist daar de beste plaats om otters te fotograferen. In een baai waar de otters zeer frequent foerageerden, ging ik met een camouflagenet op de oever liggen. Meerdere uren heb ik het volgehouden en geen otter gezien. Gelukkig waren er andere mooie momenten op deze trip.

 

Maar de aanhouder wint. In de zomer van 2013 ontmoette ik tijdens het fotograferen van arctische flora in Longyearbyen 2 Schotten uit de Shetlands. Sympathiek kerels die me vertelden dat op hun eilanden de beste ottergids van het Verenigd Koninkrijk zat, een man met een hart voor de natuur. Websites werden geopend en contacten werden gelegd. We zouden 1 week naar “the Shetlands” reizen met Shetland Nature en nog 2 dagen extra doorbrengen met Brydon Thomasson : de expert voor otters.

jan van gent verrekekijker 925pxOok als er geen otters te zien zijn is Schotland de moeite

Juni 2014. Het was zover. Weer of geen weer, er was elke dag iets te beleven in the Shetlands. Onze eerste ottertocht werd een teleurstelling. Gans de dag verplaatsen, rijden, varen, stappen. Telkens zien naar het getij en de windrichting. We zagen otters, maar ze weigerden halsstarrig dicht genoeg te komen. Het weer was ook op z’n Engels.

otterterritorium 925pxOtterteritorium

De tweede dag begon ook met een waarneming in de verte. Een lopende otter op de oever. Hij verdween in het niets. Dan maar verder stappen. We vinden sporen van rustplaatsen en sporen van voedselresten afkomstig van krabben …We hebben natte voeten ... De stapschoenen lijken niet bestand tegen al dat vocht. No pain, no gain. We gaan door. We bukken ons opdat de otters ons silhouet niet zouden merken aan de horizon. We zijn erg stil. Plots gebaart de gids dat hij alleen over een klif gaat kijken. Zijn ogen schitteren. Hij heeft 2 otters gevonden op een rots naast de kust. Een volwassen vrouwtje en een jong van het jaar ervoor. We sluipen op onze buik dichterbij. Brydon gebaart te stoppen. Niet dichter. Eindelijk: otters dicht genoeg voor de lens.

otter 3 925px1/1000sec f7.1 ISO 800, Canon 5D mkIII, 840mm

We hebben er zeker 45 minuten zij aan zij gelegen, tot de otters het sop kozen om te gaan eten. Otterfotografie in de zomer is niet zo evident want dan zijn er geen burchten met jongen. Foto’s van otters tussen pink thrift (sea-pink) zijn dan ook niet gewoon. Brydon was wat kwaad op zichzelf omdat hij ditmaal geen fototoestel bijhad. Wij waren dolgelukkig. “De aanhouder wint“ en “no pain no gain” zijn onze lijfspreuken geworden. En de otters: ze doen het goed, en zoals Brydon ons instrueerde: “we must leave the otters, like we found them”.

otter 1 925px1/500 sec f6.3 ISO 640, Canon 5D mkIII, 840mm